
Het is weer even een tijdje stil geweest op dit blog. Ik voelde toch weer de behoefte om lekker te schrijven en mijn ideeën de ether in te gooien. Inmiddels ben ik weer terug gekeerd op Instagram en mag ik daar graag inspiratie oppikken. Ik ben nog steeds dol op leven met vertraging en ik merk dat de terugkeer aan Instagram mij daar ook meer aan helpt herinneren. Ik ben bewuster met hoe ik hiermee wil omgaan, maar ook hoe ik wil dat mijn kinderen mij zien overdag.
Dus ik maak keuzes. Ik heb, zoals sommigen dat misschien wel weten, een sterke hang naar het pre-smartphone tijdperk. Ik houd niet van de snelheid en de luiheid en de afstandelijkheid die de smartphone met zich heeft meegebracht. Eén van die keuzes is dat ik mijn smartphone zo min mogelijk in de nabijheid van mijn kinderen wil gebruiken. Ik probeer daar waar het lukt apparaten te gebruiken die de functie terugzetten in de tijd; cd-speler voor cd’s en radio, dvd-speler voor vertier op de tv, platenspeler voor lp’s, maar ook fijne boeken, geen spelcomputers en foto’s en video’s maken met een camera.
Dit proces is er één van vallen en opstaan. De ene keer ben ik er weer alerter op en krijgt mijn smartphone daadwerkelijk de status die het verdient (onbelangrijk), soms sijpelt het toch weer langzaam in het leven. We zijn ook maar mens. Daarom probeer ik hierin mild te kijken naar mezelf, want soms is het ook gewoon even niet anders. Appgroepjes van school of opvang, whatsapp voor contact met familie/werk, je kunt dat moeilijk – vind ik – zomaar weggooien van je telefoon.
Wel heb ik een ‘oude’ Nokia gekocht. Al 5 jaar heb ik het ding in bezit. Deze heeft een simkaart met een ander nummer. Deze heeft mijn man, en technisch gezien is hij werkelijk de enige die mij gewoon moet kunnen bereiken wanneer er iets is. Al het andere kan wachten, nu ja, school is ook wel handig. Maar daarvoor moet ik zelf eerst nog even helemaal comfortabel zijn met mijn keuze voor een meer analoog leven. Je voelt je toch snel een wat vreemde eend in de bijt, ondanks dat ik enorm van deze keuzes geniet.
Daarom denk ik er over na om mijn overpeinzingen en mijn ideeën over meer analoog leven hier weer meer te delen. Ik heb een tijdje substack gehad, maar dat raakt me niet zoals het bloggen dat doet. Dit is echt een plekje van mezelf en ik vind het ontzettend leuk wanneer ik berichtjes ontvang van lezers die aangeven dat ze er veel aan hebben gehad. Dank daarvoor!
