De spanning tussen inspiratie en vergelijking

Zijn wij de generatie van de hypes? De generatie die een label nodig heeft om te begrijpen wat we doen? Soms, moet ik eerlijk bekennen, heb ik zelf wel het idee dat ik iets ‘nodig’ heb. Noem het een label, een hokje, het kunnen benoemen waar je voor staat. Echter klopt het bij mij steeds niet helemaal.

Ik pas niet in een hokje.

Nooit gedaan ook. Ik waai mee met wat ik fijn vind en stoot af wat me niet dient.
Ik ben de vriendin in vele vriendengroepen, maar mijn hechtste vriendschappen kun je tellen op één hand.

Ik ben de verbinder, de pleaser en de enthousiasteling.

Ben ik dan hooggevoelig? Heb ik ADHD? Of ben ik gewoon… mezelf?

Geen idee. Ik merk ook dat ik lichtelijk een aversie heb tegen labelen. En soms hunker ik ernaar om te begrijpen waarom het bij mij ‘zo’ werkt. Wat dat ‘zo’ dan ook mag zijn.

Ik merk dat social media goed is in het plakken van een bepaalde esthetiek op een bepaalde rage. ‘Type A mom’, slow living, simple living, 90s nostalgia, the butter mom…

Om zo even een paar te noemen. Ik resoneer wel met die plaatjes. En toch, maakt het ook een ander gevoel los. Onprettig zelfs. Want door de esthethiek wordt er een bepaald beeld hooggehouden van hoe dat er dan uit ziet als je ‘zo wilt zijn’. En dan kun je het ineens dus ook heel erg fout doen, of niet goed genoeg. Met ontevredenheid tot gevolg. En dus pas je weer net niet in dat hokje.

En dat net niet ergens bij passen schurkt volgens mij aan een gevoel waar meer mensen zich wel in kunnen vinden. Het net niet goed genoeg zijn, dus hunkeren naar meer, beter, ZIE MIJ!

En ik merk dat ik daarin mijn weg aan het zoeken ben. Want ik vind esthetische plaatjes een lust voor het oog. En ik haal ook zeker inspiratie eruit om er een vertaalslag in te maken voor in bijvoorbeeld mijn eigen woning of kledingstijl. Ook probeer ik afstand te houden tot zulke plaatjes, omdat het me ontevreden maakt. Ontevreden over iets waar ik, nog voor dat ideaalbeeld, wel erg content mee was.

Zo ook onze manier van leven in onze woning. Hoe wij onze woning inrichten, welke stijl kleding ik mooi vindt, hoe onze tuin ons moet bedienen, welke producten ik liever wel of juist niet op mijn huid smeer. Welke waarden ik belangrijk vind.

En daar gaat het uiteindelijk om denk ik. Naar welke waarden leef jij zelf. En voel je dat die waarden die je belangrijk vindt, verweven zit in hoe je je leven leidt. Klopt het? Doe je wat je gelooft? Of voel je onbalans?

En ik merk dat ook ik dat steeds beter durf los te laten. Dat ideaal plaatje. En probeer en oefen om juist dat te zien wat er wel is. En dát te waarderen waar ik zo blij van word. En niet omdat het resoneert met een plaatje op Pinterest of Instagram.

Misschien hoef ik mezelf helemaal geen Butter Mom, slow living moeder of wat voor label dan ook te noemen. Misschien is het genoeg om af en toe stil te staan en mezelf af te vragen: leef ik vandaag in lijn met wat ik belangrijk vind? Als het antwoord ‘ja’ is, dan maakt het eigenlijk niet zoveel uit in welk hokje ik wel of niet pas.

Hoe ervaar jij de plaatjes op social media? Welk gevoel roept dit op?

Ik ben erg benieuwd naar jouw beleving 🙂

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven